Als beleid botst met de wet
De wethouder gaf in interviews openlijk aan: “Als je echt puur naar de wet kijkt, dan mag het niet.” Tegelijkertijd houdt het college vast aan de huidige werkwijze, ondanks uitspraken van de hoogste bestuursrechter. Dat roept bij GroenLinks een principiële vraag op: hoe ver kan een gemeente gaan in het ‘vooruitlopen’ op wetgeving, en wat betekent dat voor inwoners die afhankelijk zijn van zorg? Juist mensen die gebruikmaken van jeugdhulp of Wmo-ondersteuning bevinden zich vaak in een kwetsbare positie. Zij moeten kunnen rekenen op duidelijke besluiten, schriftelijke beschikkingen en een reële mogelijkheid om bezwaar te maken. Dat zijn geen formaliteiten, maar essentiële onderdelen van een betrouwbare overheid.
Concentratie van rollen
Een belangrijk punt van zorg is dat advisering, besluitvorming en uitvoering van zorg in de praktijk grotendeels bij één private partij liggen. Los van de vraag of dit juridisch houdbaar is, roept dit ook een bestuurlijke vraag op: is dit wenselijk bij zo’n gevoelig beleidsterrein als toegang tot zorg?
Heldere vragen aan het college
Samen met LEV! heeft GroenLinks daarom een uitgebreide set vragen ingediend bij het college. Daarin vragen we onder meer naar:
- het omgaan met rechterlijke uitspraken;
- het werken met (of zonder) beschikkingen;
- de bescherming van inwoners die bezwaar willen maken;
- en de bestuurlijke verantwoordelijkheid van het college.
De kernvraag is eenvoudig en blijft staan:
Wat maakt dat de gemeente Hollands Kroon van mening is dat zij zich niet aan de wet hoeft te houden?
GroenLinks verwacht van het college een heldere uitleg en concrete stappen. Effectieve zorg is belangrijk, maar zorg zonder stevige rechtsbescherming is geen solide basis voor vertrouwen. Inwoners mogen verwachten dat hun gemeente niet alleen goede bedoelingen heeft, maar zich ook houdt aan de regels die hen moeten beschermen.